Yalnızlık

Yalnızlık üzerine, anlatmaya her ne kadar yetmese de; karalanmış bir kaç kelime...

yalnızlığa öykünen bir yalnızlık benimki. yalnız ama bedenen, fikren fırtınalarla bezeli. ruhuna çengelli iğneyle tutturduğu herşey terkedip gitmiş, gücü yok o çengelleri açmaya. belki de işine gelmiyor. yalnızlığın soğukluğu öylesine üşütmüş ki bedenini, parmaklarını kıpırdatmaya yok mecali. iğne pas tutmuş, çürümüş iğnelenenler, kendisiyle beraber çürütüyor ruhumu. kardeş kardeş çürüyorlar.

bir köşede duruyor aşklar, anılar. giden gitti, gitmeyenlerle benim derdim. gidemeyenler. ben bu yüzden hiç kimseden gidemem diyor ya sezen ablam, gözlerinden öpesi geliyor gözyaşlarımın. neden ama? neden? gitmedim, gidemem.

canım ol, canımı al dediğinde canını almak için canın olmayı beklemeyenlere inanmanın ceremesini çekiyor kalbim içten içe. içtenlikten zaten, başa ne geldiyse.

kendime göre fazla kirli yüreğim, dünyaya göre olması gerekenden temiz. olsun diyor insan bazen, takma, giden gitsin. biz de yalnız geldik, yalnız gideriz.

Ayhan Öğmen diyor ki:
23.12.2011 23:29:17
İçim acıdı şiir gibi yazınızı okurken. :(
ahmet sefa diyor ki:
23.09.2012 00:52:57
malesef çoğu insanda bu olaylar çöküntü durumu oluşturuyor

Yorum Gönder

Ad Soyad:
E-Posta:
URL:
Yorum:
© Copyright 2011 Cenk EBRET