I got sick this week. I’m not usually the type to get sick. Once or twice a year, I’ll have something mild that lasts a couple of days and then goes away. But this time it wasn’t like that. It was a period marked by long sleeps,

Bu hafta hastalandım. Normalde pek hastalanan biri değilimdir. Yılda bir iki kez hafif bir şey olur, iki gün sürer, geçer. Ama bu sefer öyle olmadı. Uzun uykular, ateşli geceler, günlerce süren bir ağırlık, bayağı yoran bir dönem oldu. Yataktan kalkmak bile işkence gibiydi. Bizim evde normalde bana oranla eşim biraz

Last year, a friend of mine was trying to tell me something serious. He was going through a tough time; he brought up the subject and said a few sentences. It seemed to me like he was struggling a bit, beating around the bush. Without giving it much thought, I

Geçen yıl bir arkadaşım bana ciddi bir şey anlatmaya çalışıyordu. Zor bir dönemden geçiyordu, konuyu açtı, birkaç cümle kurdu. Bana biraz zorlanıyor, eveliyor geveliyor gibi geldi. Üstüne çok da düşünmeden bir espri yaptım. Güldük, ettik. Ortam yumuşadı. Konu kapandı. O an kendimi iyi hissettim hatta. Adamı güldürmüştüm, havayı hafifletmiştim. Ama

There are certain thoughts that have been on my mind for a long time—thoughts I’ve adopted as my philosophy of life. My readings of Mevlana, my explorations of the subconscious, and my spiritual quests have all led me to similar conclusions. Someone once said, “My brother, you are

Uzun zamandır aklımda olan, kendime hayat felsefesi edindiğim bazı düşünceler var. Yaptığım Mevlana okumaları, bilinçaltı araştırmaları, spiritüel arayışlar hep benzer yerlere çıktı. Biri diyordu ki ey kardeşim, sen fikir ve düşünceden ibaretsin. Geri kalan safi kemik ve etsin ki o hayvanda da vardır. Gül düşünür gülistan olursun, dikenlik düşünür dikenlik

The other day, my wife went to rehearsal with her band, and I was home alone. I didn’t have any urgent tasks to do or anywhere I needed to go. I lay down on the couch. I thought, “I’ll just stop for a bit.” Those who know me

Geçen gün hanım müzik grubuyla provaya gitti, evde tek başımaydım. Yapılacak acil bir işim ya da gitmem gereken bir yer yoktu. Kanepeye uzandım. Dedim biraz durayım. Beni tanıyanlar bilir, durmayı severim. Hatta ne yapıyorsun diye sorulunca bile zaman zaman “duruyorum” diye cevap veririm. Ama gördüm ki o “duruyorum”lar sadece