Karalama

Kafamın içinde ara ara dönen, döndüğünde de bir türlü içinden çıkamadığım bir konu var. Takip edenler hatırlayacaktır, bu konuyla ilgili birkaç yazı da yazmışım zaten: varoluş sancısı. Kısaca anlatmak gerekirse: Ben neden varım, var olma amacım ne, var oluş amacıma uygun yaşıyor muyum tarzı düşünceler. Bu tarz düşünceler tam bir

Hepimiz bir zamanlar çocuktuk. Hepimiz farklı ailelerden, farklı ortamlardan geldik. Kimimiz ailesi tarafından sürekli övüldü, yaptığı en ufak şey 'harikasın' diye karşılandı. Kimimiz sürekli eleştirildi, "daha iyisi olabilirdi" dendi. Kimimiz umursanmadı, kimimiz aşırı kısıtlandı. Ama bir şekilde hepimiz büyüdük ve bu yazıda buluştuk. Kimimiz başarılı oldu,

Yine zor zamanların olduğu, ve omurgamızın buna göre şekilleneceği günlerden geçiyoruz, hepimizin malumu. Kötüler kötülüğün sınırlarını zorlayarak zulüme, haksızlığa, adaletsizliğe devam ediyor ve biz de dışarıdan bunu izlerken ister istemez bir pozisyon alıyoruz. Kimimiz umutsuzluğa kapılıyor, kimimiz daha da hırslanıyor, kimimiz vazgeçiyor. Böyle zamanlardan geçerken görüşlerimizi, bakış açılarımızı birbirimizle paylaşmanın

Her ne kadar artık Türkiye’de yaşamıyor olsak da ister istemez gündemi takip ediyoruz. Ne zaman bir adaletsizlik olsa, ki şu ara pek sık oluyor; kafamızı kurcalıyor, canımızı sıkıyor. Bir ara maymunlarla deneyi yapılan adalet temalı bir YouTube videosu izlemiştim. Kısaca özetleyecek olursam deneyde iki maymun var, ikisine de aynı

Sabah uyanıyoruz, uykumuzu öyle güzel almışız ki… Yahu ne güzel bir sabah bu diyoruz, güneş açmış, kuş sesleri, kafamız tertemiz. Huzurumuz yerinde. Bir de diyelim ki sevdiğimiz bir arkadaşımızla ya da sevgilimizle buluşacağız, daha huzurlu bir gün olamaz heralde diye düşünüyoruz. Yüzümüzde bir gülümsemeyle yola çıkıyoruz. Buluşulacak yere varıyoruz, onu

Ne zaman küçük bir çocuk yanıma gelip "Bu neden böyle?" "Peki ya şu?" "Ya o?" diye sorular sorsa hep büyülenmiş ve sabırla cevaplamaya çalışmışımdır. Çoğu insanı, genelde de anne baba olanları gözlemlediğimde ise bazen sabırla cevapladıklarını, bazen de "hadi git oyna" diyip

Kötü bir gün geçiriyoruz diyelim. Yorgunuz, içimiz daralmış, bir şeyler ters gitmiş. İsyan etmişiz isyan. Birilerine dert yansak da içimiz soğusa diye düşünüyoruz. O sırada dert yandığımız ve iyi niyetli olduğunu bildiğimiz biri geliyor ve şunu söylüyor: "Şükret, daha kötüsü de olabilirdi. Hiç şükretmiyorsun." Ve bir anda kendimizi

Kimi akşamlarda  bir şeyler izleyeceğiz diye herhangi bir platform (Netflix, Youtube, dizi vs.) açıyoruz. Bir anda önümüze binlerce içerik yığılıyor. Onu izleyelim, yok bunun imdb’si düşükmüş derken dakikalar geçiyor, yok. Bir türlü bir şey seçemiyoruz. En son “eh be yeter artık”deyip bir şeyler açıyoruz, ama içimizde o his