Karalama

Geçen gün hanım müzik grubuyla provaya gitti, evde tek başımaydım. Yapılacak acil bir işim ya da gitmem gereken bir yer yoktu. Kanepeye uzandım. Dedim biraz durayım. Beni tanıyanlar bilir, durmayı severim. Hatta ne yapıyorsun diye sorulunca bile zaman zaman “duruyorum” diye cevap veririm. Ama gördüm ki o “duruyorum”lar sadece

Geçen gün Twitter’da dolaşırken bir habere denk geldim. Ülkenin birinde bir grup insan sokağa çıkmış, hükümeti protesto ediyor, polis de protestoculara sert bir şekilde müdahale etmiş. Haberi okurken canım sıkıldı, kendi kendime, "Böyle haksızlık mı olur, insanlar haklarını savunamayacak mı artık?" diye sorarken buldum kendimi. Sonra aynı

Bu aralar gitar ile mi kendim ile mi bilmem, biraz kafayı bozdum. Bazı yazılarda arada bu konuya değiniyorum, takipçilerim fark etmiştir. Son fark ettiğim şey şu oldu: bazı şarkılar doğal olarak zor. Tekniği biliyorum, yavaş çalmam ve kas hafızama oturtmak lazım ki o şarkıyı iyi çalabileyim. Bunları bilmeme rağmen biraz

Herkesin bir kıskançlık hikayesi vardır. Bazen biz bir şeyi kıskanırız, bazen de bizim bir şeyimizi kıskanırlar. Bazen aynı yerde çalıştığımız sevdiğimiz bir arkadaşımıza aldığımız terfiyi söyleriz yüzü düşer, iş aramaya başlar. Ama ne zaman ki bizden ya da başkasından kaynaklı bir kıskançlık durumu olduğunu hissetsek kendimizi tuhaf bir huzursuzlukla yakalarız.

Birkaç yıl önce bir projede aylarca süren bir geçiş çalışmasının parçasıydım. Eski bir sistemi yenisine taşıyacaktık. Aylarca test yazdık, olası her senaryoyu ince ince düşündük, "ya şu olursa" diye onlarca ihtimali önceden hesapladık. Geçiş gecesi geldiğinde elimizde koca bir plan vardı, adım adım, dakika dakika ne yapılacağını biliyorduk.

Lise döneminde, sanıyorum sene 2003 falandı, İngilizce dersinde iyi notlar alıyordum, ama konuşma tecrübem ders ile sınırlı kalıyordu. O zamanlar dayım bir otelde ön büro yöneticisi olarak çalışıyordu. Fırsatı gördüm, bana da dilimi geliştirebileceğim bir pozisyonda iş ayarlayabilir miyiz diye ona sordum. Sağolsun işi ayarladı, resepsiyonda çalışacaktım ve bu şekilde

Popülizmin en üst seviyeden yayıldığı bir dönemde yaşıyoruz. Siyasetten futbola, sosyal medyadan klasik medyaya her yerde sürekli popülist fikirlerin paylaşıldığı, ayrışmanın, karşı tarafı yok saymanın ayyuka çıktığı bir dönem. Karşısında olduğun fikrin mantıklı olup olmayacağını sorgulamanın bile zorlaştığını hepimiz farketmişizdir. Bunu yaptığımız anda bir kesim "sen de mi onlardansın&

Bir süre önce kendimle ve neredeyse herkesle ilgili olabileceğini hissettiğim bir gariplik farkettim. Önce olayı anlatıp sonra nereye varmaya çalıştığımı açıklayacağım. Eşimle bir kelime yarışması izliyor ve soruları yarışmacılarla ve birbirimizle rekabet halinde hızlıca cevaplamaya çalışıyorduk. Bunu uzunca bir süre tekrar ettik ve bu süreçte kendimde şöyle bir davranış örgüsü