Geçen yazıda, değişirken çevremizin bizi eski halimizde tutmaya çalışmasından, başkalarının bakışının özgürlüğümüzü nasıl kısıtladığından bahsetmiştik. Farkındalık oluştu, sınırlar koyduk, bazı ilişkilere yas tuttuk. Ama bunu yaparken şu soruyu da kendimize sormadan edemedik: Bu kadar değişince, ben hâlâ ben olarak kalabilecek miyim? Bir an için şunu düşündüm: Eğer "eski ben&

In the last article, we talked about the psychology of recurring mistakes, why we keep returning to the same patterns. Awareness emerged, we took small steps, we began to see the cycle. But last week I noticed something: While we were trying to change, our environment wasn't changing.

Geçen yazıda, tekrar eden hataların psikolojisinden, neden aynı kalıplara döndüğümüzden bahsetmiştik. Farkındalık oluştu, küçük adımlar attık, döngüyü görmeye başladık. Ama geçen hafta şunu fark ettim: Biz değişmeye çalışırken, çevremiz değişmiyordu. Ailemiz hâlâ bize "eski biz"miş gibi davranıyordu. Arkadaşlarımız hâlâ eskiden yaptığımız şakaları bekliyordu. İş arkadaşlarımız hâlâ eski

In the last two articles, we talked about the importance of recognizing when we are lying to ourselves and then being both honest and compassionate. Awareness came, intentions were formed, small steps were taken. Good. But last week I did the same thing again. I put things off again. This

Geçen iki yazıda, kendimize yalan söylediğimizi fark etmenin ve sonrasında hem dürüst hem şefkatli durmanın öneminden bahsetmiştik. Farkındalık geldi, niyet oluştu, küçük adımlar atıldı. Güzel. Ama geçen hafta yine aynı şeyi yaptım. Yine o bir şeyleri erteledim. Bu sefer bahane bile üretmedim. Sadece bu gerçekten kaçmamaya dikkat ettim ama sanki

In the last article, we talked about the fine line between adaptation and avoidance, about the way we lie to ourselves gently. And at the end we left the question hanging: What if we realize that we are really avoiding? Last week I experienced just that. I needed to call

Geçen yazıda, uyum sağlamak ile kaçınmak arasındaki ince çizgiden, kendimize nazikçe yalan söyleme halimizden bahsetmiştik. Ve yazının sonunda şu soruyu havada bırakmıştık: Peki ya gerçekten kaçtığımızı fark edersek? Sonra ne olur? Geçen hafta tam da bunu yaşadım. Bir arkadaşımı aramam ve konuşmam gerekiyordu ve bunu aylardır erteliyordum.  "Zamanı değil,

In the previous article, we discussed how to maintain our inner peace during moments of emotional change and how to remain flexible without rigidly adhering to a rhythm.  However, given the potential for this topic to easily veer into avoidance, I believe we need to reflect on the difference between