Popülizmin en üst seviyeden yayıldığı bir dönemde yaşıyoruz. Siyasetten futbola, sosyal medyadan klasik medyaya her yerde sürekli popülist fikirlerin paylaşıldığı, ayrışmanın, karşı tarafı yok saymanın ayyuka çıktığı bir dönem. Karşısında olduğun fikrin mantıklı olup olmayacağını sorgulamanın bile zorlaştığını hepimiz farketmişizdir. Bunu yaptığımız anda bir kesim "sen de mi onlardansın&

Bir süre önce kendimle ve neredeyse herkesle ilgili olabileceğini hissettiğim bir gariplik farkettim. Önce olayı anlatıp sonra nereye varmaya çalıştığımı açıklayacağım. Eşimle bir kelime yarışması izliyor ve soruları yarışmacılarla ve birbirimizle rekabet halinde hızlıca cevaplamaya çalışıyorduk. Bunu uzunca bir süre tekrar ettik ve bu süreçte kendimde şöyle bir davranış örgüsü

Geçen hafta komedyen Deniz Göktaş tutuklandı. Standup gösterisinde dini değerleri aşağılamak ve cumhurbaşkanına hakaret etmek suçlamasıyla. Hem çok üzüldüm hem çok sinir oldum. Deniz Göktaş sadece bir komedyen değil benim için. Kötü günlerde güldürmeyi, güldürürken düşündürmeyi bilen birkaç sesten biri. Onun susturulması bir kişinin hapse girmesinden ibaret değil. Neyin hedef

Elinde çekiç olan her şeyi çivi görür cümlesinden yola çıkacak olursam, konuya girişim daha rahat olacak sanırım. Bu aralar daha önceki yazıda da belirttiğim üzere bir enstrüman öğrenmeye çalışıyorum, bunu daha iyi yapabilmek için de kendimi gözlemliyorum. Yanlış yapmayı alışkanlık haline getirdiğim bazı hareketleri (gitarı tutarken parmağın konumlanacağı yer gibi

Geçen gün kendimle ilgili farkındalık yaşadığım bir an oldu. Bu an beni benzer bir his yaşadığım eski zamanlara götürdü. Liseye gidiyordum. Daktilo dersi vardı. Hoca bana "iki parmakla yazma, on parmakla yaz, öyle yazarsan hızlı yazamazsın" dedi. Ben de itiraz ettim, hocam ne alakası var iki parmakla da

Kafamın içinde ara ara dönen, döndüğünde de bir türlü içinden çıkamadığım bir konu var. Takip edenler hatırlayacaktır, bu konuyla ilgili birkaç yazı da yazmışım zaten: varoluş sancısı. Kısaca anlatmak gerekirse: Ben neden varım, var olma amacım ne, var oluş amacıma uygun yaşıyor muyum tarzı düşünceler. Bu tarz düşünceler tam bir

Hepimiz bir zamanlar çocuktuk. Hepimiz farklı ailelerden, farklı ortamlardan geldik. Kimimiz ailesi tarafından sürekli övüldü, yaptığı en ufak şey 'harikasın' diye karşılandı. Kimimiz sürekli eleştirildi, "daha iyisi olabilirdi" dendi. Kimimiz umursanmadı, kimimiz aşırı kısıtlandı. Ama bir şekilde hepimiz büyüdük ve bu yazıda buluştuk. Kimimiz başarılı oldu,

Yine zor zamanların olduğu, ve omurgamızın buna göre şekilleneceği günlerden geçiyoruz, hepimizin malumu. Kötüler kötülüğün sınırlarını zorlayarak zulüme, haksızlığa, adaletsizliğe devam ediyor ve biz de dışarıdan bunu izlerken ister istemez bir pozisyon alıyoruz. Kimimiz umutsuzluğa kapılıyor, kimimiz daha da hırslanıyor, kimimiz vazgeçiyor. Böyle zamanlardan geçerken görüşlerimizi, bakış açılarımızı birbirimizle paylaşmanın